Dingen zijn niet altijd zoals je denkt dat ze zijn, soms kun je openstaan voor iets en daarmee een nieuwe ervaring opdoen.
We staan deze week op de camping en het is allemaal best te doen. Tot nu toe geen afwasteiltje gezien waarin iemand zijn was met de voeten doet, geen jeu de boules gezien en ik zag nog geen stoelen in een cirkel omdat er iemand jarig is. Zelfs nog niemand gezien die met een sponje op een ‘ niet-reisdag’ zijn caravan even afsopt.
Nee, het is lekker rustig, ieder doet zijn ding, al is het wennen dat je ook ziet hoe een ander zijn ding doet. Als het ochtend is dan zie je iedereen zijn ontbijt nuttigen, als het avond is dan sta je met anderen aan de afwas, met de gedachte dat het leuk is en gezellig, maar dat het toch wel fijn is dat er thuis een afwasmachine draait.
De geluiden worden vertrouwd: de vogels zingen, in de verte rinkelt de vaat en als het gaat waaien hoor je de hamertjes om je heen om de sjorbanden vast te zetten.
Ik heb ontdekt dat het veel fijner leven is in een caravan dan in een tent, want hier kun je tenminste normaal zitten of staan en je hoeft niet gebukt door het leven te gaan, die tijd heb ik echt gehad.
Maar ik vraag me wel steeds af: wat doen die mensen hier eigenlijk als ze niet bezig zijn met ontbijten, barbecuen, de was doen, afwassen of de kleinkinderen vermaken?
Geef een reactie