Soms valt alles in herhaling inclusief de dagen, dan weet ik al wat er gaat gebeuren en is alles voorspelbaar en uitzichtloos. Op zo’n dag maken andere dingen me nog blij, gelukkig.
Vandaag was geen prettige dag: beginnen met koorts en eindigen met koorts. Maar waarom dan? Waar knokt mijn lichaam al 11 dagen tegenin dan? Ik krijg er geen vat op, lijkt het. Gelukkig heb ik weer de huisartsenpraktijk gebeld en mag ik morgen eindelijk langskomen.
Intussen zijn er zoveel fijne dingen om me heen, dat moet toch ook helpen. Een zwager van mij stuurde vanmiddag een deel van een eigen videoopname van ‘Winter’ uit de 4 Jaargetijden. De tranen stroomden over mijn wangen, de muziek ging dwars door mijn hart, zo mooi. Het liet precies voelen wat ik voel: pijn, verdriet en kou en toch weer die warmte.
Ook een goede oud-collega van de ondernemingsraad stuurde me foto’s en een filmpje van zijn schaatstocht van vandaag. Ik kan er niet bijzijn en ik.kan ook nauwelijks schaatsen, maar wat is het fijn om zulke hartverwarmende dingen te mogen ontvangen.
Dan is het op zo’n moment ook fijn om iets positiefs terug te geven. Een van mijn hardloopmaatjes schreef dat hij onze groep zo miste. Ik heb een mooie foto gestuurd van onze Vrijthof-Vrijthof loop van 2019. We gaan het gewoon weer halen om weer samen te lopen, net als die vorige keer toen het ook spannend was of we het wel halen zouden.
WE KOMEN ER DOORHEEN!
Geef een reactie