Na een grondig onderzoek bij het coronaspreekuur van de huisarts en opnieuw andere medicijnen, lijkt het toch voorzichtig de goede kant op te gaan. En de letterlijke stappen zijn er ook: ik ben weer buiten geweest.
Ik weet nu dat mijn longen goed zijn en met mijn zuurstofgehalte en bloeddruk is er niks mis, een goede start. Maar ik ben er nog lang niet, ik hoest nog als een oud paard en ben nog altijd heel moe, dat moet nog anders. In mijn longen zit nog wat rommel, dus dat wordt met nieuwe medicijnen aangepakt. Ik moest wel lachen om de huisarts die mij verbaasd vroeg: ” Maar wanneer bent u dan positief getest?!” om er daarna achter te komen dat hij bij de verkeerde patiënt aan het kijken was…
Grote stappen zet je uiteindelijk zelf, dus gisteravond vlak voor het begin van de avondklok zijn we stiekem even goed ingepakt een kwartier buiten gaan wandelen, dat viel helemaal niet tegen. Het voelde zelfs goed. Lekkere kou ik wist niet dat het nog bestond.
En vandaag ben ik weer buiten geweest, het is toch het beste wat ik kan doen op de weg terug naar beter worden: schoenen aan en naar buiten! Het beste idee van de dag.
En dan is er nog die voortdurende stroom lieve aandacht en zorg: lieve kaartjes, leuke berichtjes, mooie bloemen en vanmiddag nog een raambezoek met lekkere erwtensoep als meegebracht kadootje, het is niet te geloven en het helpt, echt waar…..
Op weg naar beter……
Geef een reactie