Er valt weer veel te zien op de camping, maar ook wel te horen: ‘Goedemorgen’ bijvoorbeeld.
Telkens wanneer ik een tijdje op een camping verblijf vallen mij wel weer een paar andere dingen op. Op deze plek heb je met iets elkaar, of je het nu wilt of niet. Vaak is dat prima voor mij , maar soms is die sociale druk net een tikkie teveel, dan hoeft het even niet.
‘Goedemorgen’, ‘mogge’ ‘goeiemorrege’ klinkt het bijna aan een stuk door als je over het terrein loopt. Af en toe kort onderbroken door een vriendelijke blaf van een hond: misschien is dat ook wel een ‘goedemorgen’. Het doet me denken aan die vissen in de film ‘A fish called Wanda’ waarin de vissen elkaar telkens begroeten na alweer een rondje zwemmen in de vissenkom.
Ik stoor me er heus niet aan, het is een vriendelijke gewoonte. Maar soms loop ik met opzet lekker in gedachten met mijn hoofd een beetje naar beneden en zeg niks, helemaal niks. Dan denk ik: zou ik nou vanavond ook een rondje moeten lopen om iedereen welterusten te wensen?
Geef een reactie