Er komt een moment in je loop-carrière waarop alle gewoon anders is, dan wil je gewoon lekker rennen, verder niks.
Vandaag heb ik in Breda de Singelloop gedaan, wat mij betreft een van de leukste hardloopevenementen waaraan ik heb meegedaan. Altijd feest, altijd gezellig en niet te ver weg, zodat je geen dag op pad bent voor een uurtje rennen.
Bij de andere keren dat ik in het Bredase liep was er toch meestal wel een drive dat het harder moet dan de vorige keer, PR’s moeten sneuvelen en het mag toch zeker niet minder snel zijn dan de vorige keer.
Vorig jaar had ik na afloop van de TilburgTenMiles al eens de statistieken erbij gehaald. Ik constateerde toen al dat de gemiddelde snelheid met een mooie curve naar beneden aan het gaan was. Ik zou bijna kunnen uitrekenen in welk jaar ik de limiet niet meer ga halen. Soi, wat maakt het uit, dacht ik toen. Als ik er maar plezier in heb. Een wijze les.
De tijd doet er eigenlijk niet meer toe, zolang het niet te gek wordt. Gewoon lekker rennen is de norm geworden. Iedereen mag zijn PR verbeteren of balen wanneer dat niet gelukt is. Ik heb gewoon lekker gelopen en dat lag bepaald niet aan het weer……
Geef een reactie