Opruimen betekent voor mij in de praktijk heel veel weggooien, soms kom ik daarbij dingen tegen die al een bijzondere historie achter de rug hebben. Zo kom ik vandaag tussen alle afgedankte spullen een TomTom tegen, echt een icoon, als je het mij vraagt.
Voordat er navigatie was had je alleen nog maar routekaarten die je desnoods op z’n kop kon houden maar die voor mij totaal onnavolgbaar waren. “Waar ben ik, waar moet ik heen…..” Zo’n kaart was voor mij echt helemaal niks.
Toen er op internet routeplanners ontstonden kon je dezelfde route ook uitprinten, handig, maar ook dat ging soms mis bij mij, want wat doe je wanneer je toch die ene afslag hebt gemist? De hele beschrijving is daarna onbruikbaar geworden en je bent nog verder van huis (vaak ook letterlijk).
Ik herinner me het eerste navigatiekastje nog dat ik zag, het zat bij iemand met wie ik meereed in de auto. Een vaag kastje waar een voor mij onbekende stem uitkwam die dan zei: “over 1400 meter rechtsaf” daar had ik dan niet zoveel aan, maar het begin was er en de techniek fascineerde me.
Toen was daar ineens de TomTom en dit kastje werd net zo’n soortnaam als de Maggi van de soeparoma’s. Iemand had geen navigatie maar een ‘TomTom’ in zijn auto, knap als je zo’n naam tot soortnaam kunt brengen. Heel veel mensen hadden ineens zo’n kleurig schermpje hangen in de auto.
Ik leerde wel snel dat je niet volledig moest vertrouwen op zo’n ding: ooit reed ik naar Spanje met behulp van de TomTom en boven op de Pyreneeën wilde hij ineens rechtdoor waar alleen nog maar een smal voetpad doorging. Op zo’n moment wilde ik het kastje toch wel uit het raam gooien uit frustratie.
Op de snelweg wilde het kastje ook nog wel eens paniek zaaien door te zeggen: “probeer hier om te keren.” Dat kon ik wel proberen, maar of het zou lukken…..
Ook om de file heenrijden zoals het kastje wel eens suggereerde was niet altijd een slim idee: iedereen met dat kastje kreeg immers dezelfde suggestie en dan hielp het niet zo veel en hoe vaak ben ik daarmee niet in een fuik gereden om sluipverkeer tegen te gaan.
Toch heb ik van het kastje genoten. De verschillende stemmen die je erop kon zetten waren een goede vinding ( ik wilde nooit die Nederlandse vrouw omdat ze zo chagrijnig klonk, maar verkoos altijd die zoetgevooisde Belgische stem. )
De tijden gaan snel, navigatie zit nu in de auto en in mijn mobiel en nu ligt het kastje alweer jaren werkloos stof te happen in de kast.
Nog even aanzetten en…..hij doet het nog! Alleen updaten dat gaat niet meer, de betrouwbaarheid is daarmee voor mij 0 geworden. Naar de afvalstraat van de gemeente dan maar….
Wacht…. nog een laatste plaatje verschijnt bij het afzetten van het toestel. Zelfs zonder tekst is de bedoeling glashelder: niet vergeten je TomTom uit de auto te halen, want dieven……
Met zo’n echte dief met een zak op zijn rug…….geweldig!
Geef een reactie