Een heerlijke bezigheid voor de zondagmiddag: marathon-tv kijken en daar nuttig ik graag een kopje koffie met een boterhammetje bij.
Na een ontspannende zondagmorgenloop vind ik het ideaal om marathon-tv te kijken: lekker lui voor de buis. Daarmee bedoel ik geen ‘bingewatchen’, want een hele serie in een keer kijken dat trek ik niet. Nee, ik bedoel gewoon het bekijken van een wedstrijdmarathon die live op tv is.
Ik heb er tien jaar eentje zelf gelopen, nu mag ik er graag naar kijken. Met heel veel respect voor al die lopers. Wanneer ik ze zie zwoegen op die 42 km dan voel ik haast de pijn, ik kan me er iets bij voorstellen. Ik vraag me dan wel eens af: zouden vrouwen dit ook hebben wanneer ze een bevalling op tv zien?
Langs de kant kijken vind ik niet veel aan, ik kan me ook niet voorstellen dat ik uren in de kou ga staan wachten om de lopers voorbij te zien flitsen. Maar op tv is het machtig om te zien. Soms bij Eurosport, hinderlijk onderbroken door heel veel reclame, een andere keer via een buitenlandse zender of via internet. Vandaag via Omroep Brabant, onscherpe beelden en heel veel geklets eromheen, maar dat nemen we dan maar voor lief.
Ik zou zeggen: succes, ik doe nog een bakkie…..
Geef een reactie