De Sinterklaaszaterdag bestaat niet, toch is het voor mij van kinds af aan een begrip.
Op de zaterdag voorafgaand aan Sinterklaas werd ik als kind vaak meegenomen naar de ‘grote’ stad. Daar kwam ik maar een paar keer per jaar dus ik keek er mijn ogen uit. De grote warenhuizen leken omgevormd te zijn tot een speelgoedparadijs van ongekende grootte.
Het was de tijd dat warenhuizen nog gezellige warenhuizen waren, de tijd van Galeries Modernes en V&D. Heel anders dan Hudsons Bays, waar het alleen nog maar druk is na een steekpartij of bij de opheffingsuitverkoop. Ik kan me het aapjesorkest bij de V&D ook nog goed herinneren.
Als je geluk had zag je in een van die mooie winkels nog wel eens een Sinterklaas ergens zitten, geflankeerd door enkele Pieten. Wat deden die daar eigenlijk? In het Grote Boek schrijven?
Ik herinner me ook de lange tafels waar allerlei onbekend en vooral duur speelgoed uitgestald lag en waar dit speelgoed ook werd gedemonstreerd. Vooral de racebanen maakten op mij een grote indruk.
Die Sinterklaaszaterdag, daar had ik graag een misselijkmakende busreis van drie kwartier voor over.
Geef een reactie