-
Continue reading →: Tollende herinneringen
Het tolt hier van de herinneringen, vanaf de eerste voetstappen die ik hier in Breda zet is het één en al herinnering. Een smal straatje brengt me naar de achterkant van één van de adressen waar ik heb gewoond. Staat mijn naam nog op die muur? Ooit vierde ik hier…
-
Continue reading →: Op zoek naar……
Weer eens een nieuw schriftje gekocht om lekker te kunnen schrijven. Toch een tic van mij: structuurtjes bedenken en dingetjes daarvoor kopen. Spulletjes zoals opbergdoosjes mappen en andere dingen met vakjes erin, allemaal om structuur te organiseren. De invulling is nog wel een ander punt. Want wat doe je ermee?…
-
Continue reading →: Guilty food pleasures
Ik kom er steeds meer achter dat guilty pleasures er op allerlei gebied bestaan. Meestal gaat het bij deze pleziertjes over muziek: iemand die stiekem een uitgesproken fan van André Hazes is of een heimelijke aanbidder van de Zangeres zonder naam. Maar ik blijk vooral guilty food pleasures te hebben,…
-
Continue reading →: Pensioen
Het laatste stukje van mijn leven, dat is wat mijn pensioenperiode eigenlijk is, zo heb ik het altijd begrepen tenminste.Maar dat klinkt zo negatief, dus wat gaan we dóen, het is nog een heel eind, gelukkig. Vanaf de eerste dag dat ik niet meer op het rooster sta en ook…
-
Continue reading →: Wokkel van de week
De wokkel als zoutje bestaat deze maand 50 jaar. Die wokkel kun je natuurlijk eten, maar 30 jaar geleden hadden we op mijn werk ook een andere wokkel: de ‘wokkel van de week’ en die werd door de collega’s van mijn team aangewezen. Wie op het werk iets doet maakt…
-
Continue reading →: Stopteken
Heel druk met politie is het deze dag. Veel motoragenten rijden af en aan op de provinciale weg vlakbij. Zijn dit de verscherpte grenscontroles? Is er iets gebeurd in de buurt ? Even later….ja hoor, een motoragent haalt me in en begint te gebaren dat ik moet stoppen. Rijd ik…
-
Continue reading →: Alweer een comfortzone
Op vakantie komt er ook wel eens een comfortzone voorbij. Ik kan er niet omheen, er is geen weg terug. In dit geval moest ik er létterlijk overheenstappen. In Ladakh, het land van de hoge passen, stikt het van de bergstroompjes en bergstromen. Soms lieflijk, maar vaak kolkend en gevuld…
-
Continue reading →: Stoppen met werken
2 Augustus 2024 is de dag waarvan ik lang heb gezegd en gedacht: “dat is nog zó ver weg…” Ik heb altijd beweerd dat ik op mijn 65e wilde stoppen met betaald werken, dat ga ik nu dan ook doen. Het komt er ineens aan, niet meer werken,het is nog…

