Drie weken na mijn positieve COVID-test heb ik goed nieuws en kan ik nu eindelijk een nieuwe fase in gaan: de isolatie is voorbij.
Het zat er al een beetje aan te komen, maar ik mag nu ook van de GGD officieel weer naar buiten, eindelijk. Na drie weken was ik er ook wel een beetje klaar mee, maar ik wilde toch echt zeker weten dat het weer goed en verantwoord is.
In die drie weken heb ik gemerkt dat zo’n corona-besmetting voor iedereen verschillend is. Sommige mensen worden er doodziek van, anderen merken nauwelijks iets, ik zat er een beetje tussenin. Ik ben flink ziek geweest, maar dat is nu gelukkig voorbij.
Het voelt ook als een warm bad om te merken dat er zoveel mensen zijn die meeleven: familie, vrienden, collega’s en Joan natuurlijk, die support heeft me zeker geholpen om nu weer zo ver te zijn.
Ik heb zeker ook geleerd van dit ziekzijn: mijn gezondheid is voor mij echt het allerbelangrijkst. De rest van de dingen is toch van minder groot belang. Ik ben ook wat zuiniger op mezelf geworden en ga ook bewuster om met een aantal dingen. Ik ben benieuwd wat er allemaal van blijft hangen, ik zal wel zien.
Vanaf vandaag gaat ook het ‘gewone’ leven weer door. Morgen ga ik ook stap voor stap weer starten met werken: ook daar zie ik naar uit, ik heb het echt gemist. Maar ik begin eerst even online, mijn energie en mijn stem moeten nog een beetje groeien, maar dat komt zeker goed: ik weet het zeker!
En die kers op die taart, waar gaat dat dan over ???? Ik heb bericht gekregen dat ik komende vrijdag mijn eerste COVID-vaccinatie krijg. Gewoon, omdat ik als 61-jarige aan de beurt ben, toeval of niet: ik ben er heel blij mee, een mooie afronding van mijn ziek zijn.
Geef een reactie